Sneeuw, waterijsjes en koude tenen

Vrijdagochtend werden de gordijnen opzij geschoven en wat lag daar tot mijn grote schrik, een sneeuwlaag. Hoewel de "r" toch alweer een tijdje in de maand zit valt de winter dit jaar toch wel erg vroeg. Enigszins de pest had ik er op dat moment wel in, op het schema voor vandaag stond namelijk 3 uur duurtraining en schema is natuurlijk niet voor niks een schema. Gelukkig is Billy Bronco daar dan altijd weer met goede ideeën en een alternatief was snel bedacht. Eerst moest me nog wel uitgelegd worden dat het op de crosser wel degelijk mogelijk is om rustig te rijden, gewoon een versnelling lichter schakelen (had nu echt niemand me dat eerder kunnen vertellen).

Vanmorgen heb ik me dan weer in te veel kleding gehesen, muts op, dikke handschoenen aan en zijn we vertrokken naar Anloo. Daar zijn we het bos ingedoken en konden genieten van prachtige volledig witte uitzichten, vele roofvogels en Prengo wist zelfs nog een vos te spotten, maar die is dan ook een halve boswachter. Via het Baloërveld, Gasteren en Anloo ging de route weer terug naar Zuidlaren en dan weer door naar Groningen. 

Ik had van tevoren goed bedacht dat bij temperaturen van rond het vriespunt er goed gegeten en gedronken moet worden, zeker als je meer dan 3,5 uur onderweg bent. Had een paar lekkere bidonnetjes met ranja in mijn bidonhouders gestoken en vroeg me  af waarom Billy Bronco niet al zijn bidonhouders optimaal benutte. Hij had namelijk een bidon in zijn shirt gestopt. Na 1,5 uur fietsen werd me duidelijk wat Billy zijn beweeg redenen waren om dit bidonnetje in zijn shirt te stoppen, Billy houdt duidelijk niet van waterijsjes. Mijn rijkelijk gevulde bidonnetjes konden niet meer open, niet meer ingeknepen worden en nog vervelender ik kreeg geen druppel vocht op deze manier binnen. Beter goed gejat dan slecht bedacht steek ik mijn bidon snel in mijn shirt en kan zodoende na een kwartier genieten van ijswater met een cassis smaakje.

Nadat de vochthuishouding weer op orde was en we eenmaal Zuidlaren bereikt hadden werd er rustig uitgereden naar Groningen. Na 85 km en 3,5 uur op de crosser en een ontzettend koude rechter voet, kon de eerste ronde van de wereldbeker in Koksijde bekeken worden. Alle overige rondes heb ik helaas moeten missen door een ongepland middagdutje, naar het schijnt heeft Niels Albert gewonnen.