Klassieker koorts

Afgelopen weekend moest het dan gebeuren, mijn eerste echte grote klassieker. Kon met veel vertrouwen afreizen naar Someren voor de Omloop der Peel. Een week eerder nog de stenen uit de straat gereden in Goenga tijdens het open Friesch kampioenschap.


De eerste etappe ging over 128 km, stond mooi opgesteld in de voorste gelederen en kon na wat speurwerk wat oude makkers van Swift ontdekken. Deze oude makkers bleken geen oude makkers te zijn, aangezien ik nog nooit met ze gekoerst had en ze hadden ook nog een nieuw pakje aan. Door de nieuwe sponsor zouden zij wel zo energiezuinig gaan rijden, dat uitrijden voor hen een eitje zou zijn. Toch schepte het Swift verleden een band, heb ik dankzij deze Leidsche mannen mijn eenzame tweedaagse niet als eenzaam ervaren.


Uiteindelijk gestart met 190 man en zo waar als een van de eerste weg. Doordat ik me tijdens de neutralisatie bleef verbazen over al die brokken piloten die over fietspaden stoepjes en door bermen rijden zat ik voordat de koers goed en wel begonnen was al te ver vanachter. Toen de grootste uitdaging opschuiven! Dit lukte aardig maar verder dan plek 50 voor in het peloton kwam ik helaas niet. Sta in Groningen (tijdrijders vereniging) bekend als een goede friemelaar in het peloton, maar dit was andere koek. Was dus genoodzaakt om na elke bocht die je dan bijna in stilstand doorgaat en de kop van het peloton al 200 meter verder ziet rijden, om een lekkere intervaltraining te doen. Na 100 km op de rekker was de pijp wel leeg en moest ik helaas lossen. 100 km koers 2 uur en 18 minuten was het resultaat van zaterdag. 

Het doel van de tweede dag was om nu wel uit te rijden en de adviezen zoals op het CSG forum gemeld door Wielco op te volgen. Ik zou ook over fietspaden, stoepen en door bermen rijden in de neutralisatie om voorin het peloton te komen en te blijven tijdens de neutralisatie. 


Het eerste stoepje ben ik dan ook maar opgesprongen en er ook weer vanaf en zat dus lekker voorin toen de koers begon. Heel zenuwachtige koers de eerste kilometers, kon na 4 kilometer nog net een valpartij ontwijken, waarna ik door de berm (les 2 ook uitgevoerd dus)  op het fietspad terecht kwam.  Drie kilometer volle bak naast het peloton, de fietstoeristen ontwijken en toen met een haakse bocht weer terug in het laatste wiel van het peloton. Toen begon de moeilijkheid, hoe kom ik weer voorin? Na 20 km zat ik hoe precies weet ik ook niet meer voorin en reed eigenlijk wel lekker. Had besloten om iemand in een SWABO broek als gids te gebruiken om me voor in het peloton te handhaven. SWABO ja dat Leidsche blijft vertrouwt al weet ik nog steeds niet wie deze SWABO man was hij reed met nummer 104 (Werner Altewischer?). De finale bestond uit drie omlopen van 17 km. Ik merkte wel dat ik langzaamaan iets door het peloton heen begon te zakken, maar had niet het gevoel dat ik moest lossen.  In de laatste ronde na 113 km, weer een grote valpartij voor me en achter me. Stond helaas helemaal stil, heb nog geprobeerd tussen de wagens terug te komen, maar dat lukte helaas niet meer. Dus weer een DNF achter me naam. 


Dubbel gevoel over het weekend, kan het niveau wel aan, maar geen een dag uitgereden. Wel weer nieuw menne van Swift in nieuwe pakken ontdekt. Someren Peer Someren zal de volgende klassieker zijn.